Wow-schuitje

Menopauze, overgang, climacterium…. ik noem het liever de Wooo…vergang! Want ‘Wow’ is het wel. Dan wel slapen, dan niet slapen, dan wel ongesteld, dan niet ongesteld, dan vrolijk, dan chagrijnig, dan relaxed, dan in paniek, dan veel energie, dan doodmoe, dan solistisch, dan uit je dak gaan met je vrienden. Wow! Alleen al als ik het opschrijf, verbaas ik mij er over; wat een achtbaan! Nou ben ik altijd al van de hoge toppen en diepe dalen geweest, maar sinds een jaar is het echt ‘Wow’. Ik herken mezelf soms helemaal niet meer. Ben ik dit?

Zolang ik afleiding zoek en me bijvoorbeeld 100 procent richt op mijn journalistieke activiteiten, lukt het me de dag op een aangename manier door te brengen. Maar loop ik van mijn werkhok naar de keuken voor een kop koffie of thee, dan schakelen mijn hersenen over op standje ‘piekeren’. Bonkt mijn hart niet meer dan normaal? Misschien werk ik wel te hard. Oei. Straks krijg ik een hartaanval! Kijk maar, ik begin ook al iets te zweten. Stop!!! Ik roep mezelf een halt toe. Concentreer je Betty en relax. Even goed ademen door de buik. Wow, dat is beter. Nu weer aan het werk.

Tja, ik weet inmiddels dat er meerdere vrouwen zijn, die zich voelen zoals ik. Dat scheelt. We zitten met z’n allen in hetzelfde ‘Wow’-schuitje’. Vertoeven we in rustig vaarwater, dan zwaaien we naar elkaar. Soms stappen we even over van het ene naar het andere bootje en geven elkaar een knuffel. Steekt er een storm op, dan verstoppen we ons onder een dik, waterdicht zeil totdat de zon weer gaat schijnen. En dan zeggen we tegen elkaar: ‘Wow! Wat is de wereld toch mooi!’. Valt er iemand overboord, dan gooit er altijd wel een 'Wooo...vergangster een reddingsvest uit.

Dus meiden, vrouwen… is het weer ‘zo’n’ dag, dan zijn we er simpelweg voor elkaar. Dan komen de Wow-schuitjes elkaar tegemoet. De Wooo…vergang krijgt ons niet kapot, het maakt ons uiteindelijk alleen maar sterker. Toch? Wow!

Betty Rombout

Over de auteur Betty Rombout

Betty Rombout (1962) woont sinds eind 2011 op het platteland van Bretagne, samen met haar partner Dick, hond Bubbel en poezen Droppie en Bibi. Omdat haar passie ligt bij het schrijven, richtte zij haar eigen bureau B-write op. Sinds 2004 schrijft Betty tekstproducties voor diverse media, met name voor de gezondheidszorg. Ook heeft ze een aantal Nederlandse en Engelstalige boeken op haar naam staan over autisme. Haar hobby’s? Reizen, lezen, gezellig samenzijn met vrienden/familie, wandelen in de natuur, collages maken en schilderen. En ja… Betty is óók in de overgang☺

Reactie geven:

1 reactie
Marijke ten Kley schrijft 3 december 2015

En Betty wat een symbolische omschrijving. Ik noem het nu vooral; “Tegen de golven opbeuken, kijken of de boot het houd “…..
Helaas weinig gelijkgestemden hier om mijn heen; Is niemand hier in de overgang?. Ik woon in een gesloten en Fries dorp( ben zelf Amsterdamse) en tja hier houdt men alles voor zichzelf, heb ik weer!
Maar jij woont in het prachtige woeste Bretange, dat is voor mij ook een WOW !!!

Reageren
Add Your Reply