van een zekere leeftijd

Op een gegeven moment overkomt het iedereen. Je bereikt een zekere leeftijd. En als je die bereikt hebt. Nou, dan weet je het wel.

Ineens moet je na gaan denken over wat er allemaal nog komen gaat aan ellende na het bereikt hebben van die zekere leeftijd. De opvliegers worden vrijwel naadloos opgevolgd door broze botten, stramme gewrichten, ontzettend buiig humeuren en aderverkalking. Lekker is dat, op de ene plek kalk tekort en op de andere plek ineens kwaadaardig veel te veel. Waarom? Om ons vrouwen fijn nog een beetje bezig te houden. Ook na het bereiken van een zekere leeftijd. Ik weet het zeker.

Dus. Werk aan de winkel. Mijn overgang viel wat vroeg en heeft met andere hormonen dan insuline niets te maken, maar het verandert niets aan het moeten nadenken over de toekomst. Hart- en vaatziekten vormen een nogal erg reële bedreiging voor vrouwen. Zeker voor diabeten en die vrouwen van een zekere leeftijd dus.

Roer om! Finaal. Dat was de enige mogelijkheid bij mij. Want: gang is en blijft alles en dus heb ik in de eerste week na mijn overgang alle voorraadkastjes compleet leeggehaald. Daar zat ik dan. Vol goede moed met een rood hoofd verdwaasd tussen veel te veel lege kastjes. Overal stonden pakken spaghetti, macaroni, witte rijst, drie soorten suiker, hagelslag, witbroodmix, afbakbroodjes, kokosroom, vloeibare boter, koeken en chocolade. Heel veel chocola. Tjonge, wat een bende heeft een mens in de keuken staan! En tjonge, wat heb ik veel uitgedeeld. Dol enthousiast, maar alles met een dikke vette brok in de keel.

En toen moesten de kasten uitgesopt natuurlijk. Want zo'n kans laat je niet voorbij gaan toch? Denk ik. Tjonge, wat heb ik een hekel aan kastjes uitsoppen…

Maar, eind goed, al goed. Het feest kon beginnen. Het feest van de herinrichting. En van het vezeltjes sparen. Want daar ligt deels de clou tegen kalk in de aders. Vezels! Tjonge, wat kosten die krengen veel geld. Alles in volkoren versie. Pasta's, meel, brood en wraps. Zelfs die.

Maar, ze smaken prima. Vooral na het bereiken van een zekere leeftijd.

Over de auteur Mirjam van Gelderen

Ik ben Mirjam van Gelderen. Veertig jaren jong en al een groot deel daarvan actief als schrijver. Eerst hobbymatig, later steeds meer als professional. Al dat schrijven is leuk, maar af en toe even iets anders tussendoor is ook niet onaardig. Wat ik doe naast het schrijven? Vooral veel buiten bezig zijn. Fietsen, wandelen, paardrijden en tuinieren vormen wel de hoofdmoot. Liefst in gezelschap van mijn man. En als die er niet is? Dan neem ik lekker de hond mee. En na al die gedane arbeid is het goed rusten. Daarom houd ik me ook ‘errug’ graag bezig met espresso’s maken, espresso’s drinken, eten, slapen en vrolijk zijn! Meer over mij lezen? Kijk op Mirjam Schrijft

Reactie geven: