Opvliegers bij de arts

Van alle overgangsverschijnselen staan wat mij betreft opvliegers en het zweten op een gedeelde eerste plaats. Het is ook nog eens zo dat ze, negen van de tien keer, opkomen wanneer het jou totaal niet uitkomt. Bijvoorbeeld toen ik naar een Neuroloog moest. In de auto lag mijn totale focus op mijn antiopvlieger mantra. Geen opvlieger, alsjeblieft, als ik maar geen opvlieger krijg. En ja, ik weet het, dan krijg je ze juist!

Eenmaal bij de arts, die ook nog eens een lust voor het oog was, gebeurt precies waar ik voor vreesde en een killer opvlieger dient zich aan. Onrustig, maar alsof er niets aan de hand is en dit de normaalste zaak van de wereld is, praat ik door en zie ik langzaam de arts vervagen.
De opvlieger is zo zwaar dat mijn bril ervan beslaat. Op één of andere verwrongen manier moet ik een soort van hysterische lachbui onderdrukken. Ik kan wel door mijn stoel zakken en totaal in paniek grijp ik het eerste de beste wat binnen mijn handbereik ligt, een dossier.
‘Sorry hoor, ik krijg een opvlieger,’ zeg ik al wapperend en totaal overbodig tegen mijn veel te leuke arts. Hij voelt zich blijkbaar net zo opgelaten als ik, speelt mijn spel mee en doet net alsof ik niet de grootste opvlieger aller tijden heb gekregen, de schat.

Wanneer we na een kleine vijftien minuten afscheid nemen, laat ik op de gang mijn opgekropte zenuwen los en hang gierend van de lach tegen de muur. Wat een ongemakkelijke situatie was dat, terwijl ik mijzelf voorstel hoe ik eruit heb moeten zien met die beslagen bril en mijn bezwete, vuurrode hoofd. Met een schuin oog zie ik aan de gezichten van de overige patiënten, dat ze zich afvragen, of ik niet toevallig op een andere afdeling thuishoor.
Who cares, humor is mijn houvast in deze intense fase en sleept mij keer op keer overal doorheen. Met een grijns op mijn gezicht loop ik opgewekt naar de uitgang, mijzelf natuurlijk wel alvast drukmakend over het volgende bezoek…als ik maar geen opvlieger krijg!

About the Author Nance van de Ruit

Nance van de Ruit (51), is bekend geworden als auteur onder pseudoniem Adriana SA van het boek 'De overgang, meer dan een Hot flash'. Op haar eigen, nietsontziende wijze en een flinke dosis humor en zelfspot loods ze mede hot flashers door de meest voorkomende verschijnselen van de overgang. Haar zoektocht werd haar persoonlijke missie waarbij ze taboes doorbreekt. Dat doet ze ook in haar Menopauzecafé in Hendrik Ido Ambacht.