Geestelijke gezondheid en de overgang

Begin mei, tijdens de Mental Health Awareness week, keek ik net als 7.6 miljoen andere Britten naar de emotionele aflevering van Coronation Street over de zelfmoord van Aiden en de verwoestende gevolgen.  

Het lijkt erop dat de schrijvers met dit plot de spijker op de kop sloegen. Het werd het gesprek van de dag, met discussies in kranten en op televisie.

Het zette me aan het Googlen om uit te vinden hoe het eigenlijk zit met de zelfmoordcijfers in de UK. De cijfers – die ik vond op de site van de Office for National Statistics – waren een echte schok! Zelfmoord bij vrouwen komt het meest voor in de leeftijd tussen 51 en 55 jaar, wat ook de gemiddelde leeftijd voor de menopauze is. Zou dat gewoon toeval zijn? Ik heb verder gezocht naar meer cijfers en studies over een mogelijke link – maar niets gevonden. Helemaal niets. Dat vind ik schokkend.

Misschien is er geen bewezen connectie, maar laten we wel wezen – als je angst- en spanningsklachten, slapeloosheid, down voelen en een kort lontje in gedachten neemt, is het dan vreemd dat depressie ook de kop opsteekt? Voeg daarbij nog eens de druk die vrouwen in levensfase kunnen ervaren, met opgroeiende kinderen die uitvliegen (of juist niet uitvliegen). Of het niet hebben van kinderen en je ineens realiseren dat het er nooit meer van zal komen, het zorgen voor zieke ouders. Maar ook financiële druk of pensioenzorgen en de realisatie dat je niet langer jong bent in een maatschappij die jeugd zo waardeert. Allemaal ingrediënten voor de perfecte storm.

Natuurlijk beïnvloedden de dalende oestrogeenlevels je stemming. Maar de fysieke klachten kunnen ook een weerslag hebben op je mentale gezondheid. Opvliegers kunnen leiden tot paniekaanvallen, waardoor je soms minder makkelijk op pad gaat uit angst dat je er een krijgt. Door een gebrek aan slaap kun je je neerslachtig gaan voelen. Je geprikkeldheid kan ervoor zorgen dat je vervreemd raakt juist van de mensen die je nu het hardst nodig hebt.

Natuurlijk is elke vrouw anders, met andere omstandigheden en een andere reactie op de overgang. Wat voor de ene vrouw werkt, werkt soms niet voor de ander. Maar wat zeker niet helpt zijn de domme opmerkingen die ik soms online lees, zoals “Kom op, het leven gaat door, maak er niet zo’n drama van.” Of “Iedere vrouw gaat er doorheen – het is voor jou niet anders.” “Het is gewoon de natuurlijk” en “Hou er eens over op – jij bent echt niet de enige. Sommige mensen zijn veel slechter af dan jij”…

Tijdens de overgang is het absoluut oké om niet oké te zijn met alles wat er gebeurd in je lijf en je leven.

Carol Vorderman vertelde openlijk over haar zelfmoordgedachten en depressie tijdens haar overgang. Gillian Anderson zei dat ze het gevoel had dat haar leven uit elkaar viel en dat ze zich overweldigd voelde. Lorraine Kelly zei dat ze zich ‘niet zichzelf’ voelde en dat ze nergens meer plezier in had.

Top dat deze bekende vrouwen zo open zijn. Hoe meer mensen er open over zijn, hoe makkelijker het wordt voor anderen om erover te praten en hulp te zoeken.

Mijn nichtje vroeg me onlangs wat de overgang was en ik antwoordde eerlijk. Ze dacht even over mijn antwoord na en zei “Dus, het is eigenlijk alle stomme dingen van tiener zijn, maar dan ben je ook nog oud…” En dat is best een goede samenvatting.

Aan de andere kant kan het een periode zijn om je leven eens goed onder de loep te nemen en te kijken wat je met de rest ervan wil doen. Oprah Winfrey beschreef het als het moment om jezelf opnieuw uit te vinden nadat je jezelf zo lang hebt gericht op de behoeften van anderen. Om uit vinden wat voor jou belangrijk is en daar al je energie, tijd en talent in te steken.

Er is geen ‘one size fits all’. Elke vrouw heeft een eigen aanpak nodig. Sommige vliegen door de overgang zonder problemen, of hebben een beetje last. Maar voor andere vrouwen is het extreem moeilijk. Slechts 50% van de vrouwen deze vrouwen zoekt hulp. Ik begrijp niet waarom dat is. Misschien omdat nog niet zo lang geleden vrouwen met overgangsklachten werden gezien als ‘gek’ of ‘hysterisch’? Zijn vrouwen bang om er voor uit te komen? Bezorgd dat anderen hen zullen veroordelen? Bang dat anderen op hen neer zullen kijken?

Gelukkig verandert de houding ten opzichte van geestelijke gezondheid, en er zijn een heel aantal opties voor behandeling die de huisarts of specialist met je kan bespreken. Er zijn talloze online steungroepen waar vrouwen met elkaar praten over hun klachten en elkaar supporten. Hoe meer we erover praten, hoe beter het is.

En onthoud: je ben niet alleen!

 

Vertaling van een blog van Jennifer Kennedy voor Menopause Henpicked UK, mei 2018

About the Author Info Vuurvrouw