De firma Overgang & Co.

Dromenland

Ik lig in mijn heerlijke warme bedje, dé plek voor mij de afgelopen jaren. Het is weer een nieuwe dag, dus nieuwe kansen, toch, toch?
Ik blijf het bijzonder vinden dat, wanneer je gaat slapen, je na 8 uur op een gegeven moment vanzelf weer wakker wordt. Waar was ik dan al die tijd? Zou er echt een dromenland bestaan? Je weet van niks, je ligt daar maar wat te liggen, draait je wat om. Als ik slaap doen mijn stembanden ook nog iets, zij pruttelen wat en snurken kan ik als de beste. Praten in mijn slaap is ook zoiets, het wordt steeds gekker, tegen wie dan in godsnaam? Hele gesprekken schijn ik te voeren.

Ik neem ontslag

Ik weet het zeker, ik ben in gesprek met de directeur van de firma Overgang & Co. Ik zie mezelf smekend op de grond zitten en pak zijn hand. Ik kijk deze lelijke etterbak aan en zeg: “Lieve (slijm, slijm, blèrghh) meneer de directeur, ik weet het, ik ben een toppertje in wat ik doe. Ik ben keigoed in de overgang, een klasse apart. Maar wilt u alstublieft NU stoppen mij telkens weer een uitdaging te geven. En die promoties ben ik ook meer dan zat. Dat ik zoveel vrijheid krijg kan ik enorm waarderen, maar wanneer komt u nou eens met een deadline? Jaren heb ik hier al gewerkt en nog steeds bent u niet tevreden. Iedere keer heeft u weer een verassing voor mij in petto.” En dan, heel stoer overhandig ik hem mijn ontslagbrief. Zou het helpen?

Wat een drukte zo tijdens de nacht, je zou er moe van worden, pfff…

Als je 8 uur moet werken op een dag kan de dag wel eens heeeeel langzaam kan gaan. Ja ik slaap, echt waar, ik slaap meestal 8 tot 9 uur aan een stuk door. Nee, dit is echt niet altijd zo geweest. Voordat ik aan de HST (hormoon suppletie therapie) ging waren er ook nachten bij dat ik amper sliep. Maar godszijdank, ik slaap weer, halleluja! Fit wakker worden is nog wel een ander ding!

Wakker

Ik word toch iedere dag weer wakker. Een sluimertoestand tussen waken en slapen voelt heerlijk aan. Ik soes nog even weg in een wereld die niet de mijne is, ik zweef ergens in het midden. Dat zweven begint te veranderen in indalen en ineens...
PATS, ik ben wakker. Of iemand mij een pets in mijn gezicht geeft. Ik schrik me een hoedje, mijn hart zit in mijn keel en ik ben nerveus. Een soort adrenaline shot maakt zich van mij meester. Wat is dit nu weer? Hoezo lekker ontspannen wakker worden? Waar is dit toch allemaal goed voor? Toch knap dat je hersenpan in een paar luttele seconden honderden gedachtes kan creëren. Ik realiseer mij weer terdege in wat voor situatie ik zit. Wat een hel van een overgang heb ik. Sommige dames kabbelen er doorheen. Werkelijk waar, ik word soms moordlustig van die ‘niks-aan-de-hand-types’. Hoe oneerlijk kan het zijn.

Maar ik ben wakker hoor en ik ben weer terug in de realiteit. We gaan er maar weer het beste van maken vandaag. Rustig opstarten. Bakje havermout, mezelf onder de douche slepen en zien wat de dag ons gaat brengen. Haalbare doelen stellen en mezelf constant toespreken: “Het komt goed Heleen, het zijn “slechts” je hormonen/demonen. Het gaat over, dit ben jij niet zelf”. En deze mantra herhaal ik iedere keer maar weer, en weer, en weer, en weer… En ook deze dag gaat weer voorbij!

Heleen​

Over de auteur Heleen Freeke

Heleen Freeke is een overgangster van 51 jaar, die weet wat de overgang inhoudt met alle voors en tegens. Ze is getrouwd en moeder van twee prachtige zonen. In haar blog neemt ze je graag mee op haar pad vol belevenissen en ervaringen tijdens deze intense levensfase. Heleen is oprichter en voorzitter van Stichting PMDD Nederland

Reactie geven: