De overgang in Groningen: nait soezen, moar deurbroezen!

Als je het hebt over de Nederlandse volksaard in relatie tot hoe de overgang lijkt te worden beleefd (denk: nuchter, ’t hoort er nu eenmaal bij, vooral niet zeuren en ‘het is de natuur’), dan zijn Groningers toch wel de beste ambassadeurs van deze karaktertrek. Altijd griezelig om dit zo eendimensionaal te stellen als een outsider (ik ben geen echte Grunninger, alhoewel, je hoort het al aan mijn achternaam: ik heb zeker 50% Groningse roots maar ben elders grootgebracht) en ik doe zeker geen recht aan heel veel medebewoners van onze stad en provincie, maar: de Groninger is geen prater. En al hélemaal geen zeikerd. Emoties worden hier niet groots geuit en hulp niet snel gezocht. Dus, als je dan, als (hormoon-)yogadocent samen met een coach een programma ontwikkelt om de overgang vanuit het oogpunt van 2 ervaringsdeskundigen (wijzelf dus) onder de loep te nemen, om uiteindelijk inzichten, tips en visie’s te delen met andere ‘overgangsters’, dan weet je van tevoren dat ze niet direct rijen dik voor de deur staan.

Klagen of zuurpruimen?

Zo kregen wij al flyerend en al vrolijk promotend argwanende blikken toegeworpen door onze doelgroep. Wat gaan we doén dan? Toch niet een potje lopen klagen of zuurpruimen? Daarnaast kwamen we ook de categorie ‘met-mij-is-niets-aan-de-hand-hoor, we-hebben-het-nog-hartstikke-leuk, ik-zit-echt-niet-te-kniesoren-en-heb-nog-minder-behoefte-aan-bleuh-délen’ tegen. Allemaal leuke vrouwen met stiekem toch best vragen, klachten, ervaringen maar niet te porren voor ons programma.

Dus organiseerden we een SNEAK PREVIEW. Een 2 uur durend inkijkje in wat wij nu voor ogen hebben, wat we graag willen bereiken. Niet vanuit een bepaalde specialisatie of met een gerichte boodschap, maar juist vanuit onze eigen ervaringen en nieuwsgierigheid. Dat bleek een gouden zet, want we trokken de aandacht en de vrijblijvendheid (en het lokkertje ‘koffie en heerlijke chocolade’) trok toch een groep vrouwen over de streep. En de 2 uur vloog voorbij! Er werd gepraat, gelachen, ge-yoga’t en gedeeld. We hoorden herkenbare verhalen, ontroerende verhalen, verbazingwekkende verhalen. Het was top!

Spirituele kant

Ze zijn er dus wel, vrouwen die net als wij willen weten en delen en die deze fase wellicht aangrijpen om te kijken of we nog op het juiste spoor zitten. Want er zit natuurlijk ook een spirituele kant aan de overgang! Het is niet alleen maar de hormonen-hussel die ons leven op de kop zet en ons fysiek aan het wankelen brengt. Het is ook een bewustwordingsproces, een periode van afscheid nemen van het één en het (leren) verwelkomen van het ander. Ook dat benoemen we en ook daarin zijn net zoveel visie’s en ervaringen als er vrouwen (in de overgang) zijn (1,7 miljoen ongeveer in Nederland! Holy-moly! Voorlopig zijn we nog niet uitgepraat!).

Oké, maar terug naar ons verhaal. Linda (52, life-/vitaliteitscoach) en ik (51, yogadocent) ontmoetten elkaar op, jawel, de yogales; Linda volgt al jaren les bij mij. We hadden direct een klik en openhartige gesprekken volgden. We hadden allebei de nodige bagage mee te dragen en daar kwam dan ook nog die overgang bij! We merkten hoe goed yoga voor ons was, hoe het ons rustiger en gelijkmoediger maakte en onze fysieke klachten deed verzachten. Ik leerde veel van de inzichten die Linda zich eigen had gemaakt als coach: hoe belangrijk mindset is en hoe fijn het is om (h)erkenning te vinden en te krijgen en je ervan bewust te zijn dat je er niet alleen voor staat. Mijn credo ‘meten is weten’, haaks op het voelen wat ik met yoga juist benadruk (maar zo diep in mijn DNA verankerd dat ik het niet zomaar uit kan vlakken) zorgde ervoor dat ik al snel de boeken en internet in dook en kennis vergaarde. Ik wilde het weten, hoe werken die hormonen nou, waarom heb ik al die vage pijntjes en klachten, hoezo kan voeding zoveel helpen, wat brengt deze fase mij nou – buiten de fysieke metamorfose, ik wilde er de vinger op leggen. Ik volgde de opleiding ‘yoga en hormonen in de wisseljaren van de vrouw’ en leerde daarin vanuit een holistisch oogpunt naar de menopauze te kijken en yoga in te zetten, want soms helpen woorden niet maar is het een kwestie van doen.

Yoga

Yoga kan echt een prachtige manier zijn om je beter in je vel te doen voelen. Tijdens mijn bovengenoemde opleiding werd gekozen voor oefeningen en houdingen die kalmerend werken. Diepe rust, échte ontspanning en het activeren van je parasympatische zenuwstelsel (de ‘uit’-knop) zorgen voor minder stress en (dus) minder pieken in het stresshormoon cortisol, één van de grote boosdoeners tijdens de overgang (geloof me: stress is onze grootste vijand en heeft een deregulerend effect op onze – toch al wiebelende – hormoonhuishouding). Dit inzicht heb ik een half jaar later nog verder uitgediept tijdens een scholing ‘restorative yoga’ waarin we geheel ondersteund door bolsters, kussens & dekens yogahoudingen aannemen die ons in een heerlijke staat van ontspanning brengen. Op momenten dat het mijzelf weer eens boven het hoofd groeit of wanneer ik me uit balans voel, zijn deze yogaoefeningen een ware zegen!

Dit alles (een stukje theorie, veel yoga, mindset-oefeningen en praktische toepasbare tips) voegden we samen tot een programma. We geloven allebei oprecht in het belang van het informeren van onze ‘lotgenoten’. Zonder dogma’s of stellingnames. Met humor en relativeringsvermogen, maar als het erom vraagt ook serieus en altijd integer.

Mijn overgang

Zelf ervaar ik de overgang als: bijzonder, relatief mild, nostalgisch, soms frustrerend (als mijn lichaam protesteert), regelmatig confronterend (zeker als ik stijf als een hark uit bed kom, overal pijn heb terwijl ik niets geks heb gedaan). Ondanks dat ik aan alle kanten voel dat ik ouder word (ogen, oren, spieren, huid, alles komt aan de beurt) voel ik me beter dan in mijn puberteit (alhoewel de symptomen op elkaar lijken, maar waar ik in de puberteit alleen maar onzeker en spoorloos door het leven ging, helpt mijn levenservaring en -inzicht me nu iets steviger te staan) en sterker en meer ‘mezelf’ dan in de prestatie-hoogtij-jaren tussen pakweg m’n 20e-40e. Maar het maakt me ook verdrietig dat er al zo’n groot deel van mijn leven achter me ligt. Dus schrik ik soms op en maak ik haast – ik wil nog zoveel doen, nu ik mij eindelijk op mijn plek voel. Qua levensloop hoor ik bij de groep waarbij de overgang gezorgd heeft voor een totale ommekeer: ik wilde niet meer doorjakkeren en koos voor wat mij energie en voldoening geeft: yogales geven en een eigen yogastudio runnen. Wat dat betreft heb ik iets meer grip op mijn tijd en kan ik af en toe ‘sudderen/nietsnutten’ (Francine Oomen noemt het zo mooi ‘braak-liggen’) – een gemiddelde vrouw met overgangsklachten werkend in loondienst moet wat dat betreft meer schipperen of loopt tegen meer belemmeringen aan. Dat laatste gegeven én het feit dat er nog veel winst te behalen is op het terrein van ‘de overgang en/op het werk’ heeft erin geresulteerd dat we nu ook een programma aanbieden voor op de werkvloer. We zijn misschien niet de eersten, maar hier in Groningen nog redelijke pioniers! Weg met ‘nait soezen, moar deurbroezen’, lieve (Groningse) vrouwen – kom erbij! Tadelungt

Yogatip van Esther

Yogatip van Esther

About the Author Esther Gerringa

Esther is yogadocente en heeft in Groningen haar eigen yogastudio Tadelungt. Samen met een collega life-/vitaliteitscoach biedt ze in Groningen programma’s aan voor vrouwen in de overgang, waarbij ze onderzoeken hoe we zo fit en vitaal mogelijk door deze fase komen. Ontspanning, humor en compassie staan voorop. Esther is 51, woont samen met haar man, puberdochter, hond & kat in de kleurige Reitdiephaven. Tadelungt