De overgang binnen het onderwijs. Ik was half veertig en voelde me burn out!

Op m'n 45ste zat ik als intern begeleider in het basisonderwijs thuis met een 'burn out'.

Ik kreeg het niet meer voor elkaar om alles wat ik al 15 jaar met twee vingers in m'n neus deed, te doen. Alles wat er mis ging in de organisatie was, in mijn ogen, mijn schuld. Ik leerde bij een therapeut over 'de cirkel van invloed' en technieken om beter om te gaan met mijn verantwoordelijkheidsgevoel. Ik moest leren relativeren. Tja, theoretisch wist ik het wel, maar emotioneel...?

Re-integreren

Na een paar maanden ging ik op een andere school re-integreren. Ik werkte in een managementteam van vrouwen van dezelfde leeftijd in drie kantoortjes naast elkaar. We kregen alle drie huidklachten. Jeuk en droge huid. Er werd onderzoek gedaan naar de luchtvochtigheid in de werkruimte, de vloerbedekking werd vervangen... niets hielp.

Ondertussen hield ik maar net m'n hoofd boven water. Ik begreep nog steeds niet wat er aan de hand was. Ik bleef me overdreven verantwoordelijk voelen en schuldig aan alles wat niet klopte...

Zou het de overgang zijn?

Natuurlijk had ik bij de huisarts de vraag neergelegd of ik in de overgang zou kunnen zitten. Maar bloedonderzoek wees uit dat dat niet zo was. Na vijf jaar deed ik zelf een urinetest. En ja hoor, vol in de overgang.

Ik kwam bij een consulente terecht. Probeerde op haar advies hormoontherapie. Ik was eigenlijk fel tegen, maar vooruit... Binnen twee weken was ik mezelf weer. Wat een verademing! Ik was niet gek!

Ik heb mijn bestuur een mail gestuurd met mijn verhaal en heb ze gevraagd alert te zijn. Er werken mega veel vrouwen in het onderwijs in deze leeftijd. Achteraf hebben we erg gelachen om het verhaal van de jeukklachten. Alle drie overgangsgerelateerd...

Ik heb nu meer rust omdat ik weet wat er aan de hand is

Ik ben maar kort aan de hormonen geweest. Ik ben nu bijna 52. Heb nog steeds kleine menstruaties. Heb zelden een opvlieger gehad, dus ook dat hoeft niet standaard een onderdeel te zijn bij de overgang. Toen het helder was en ik rust had omdat het verklaarbaar was, heb ik de keuze gemaakt terug te gaan voor de klas.

Uit mijn slof

Natuurlijk schiet ik wel eens in de onredelijkheid en reageer ik vanuit een emotie die ik niet kan verklaren. Dan bied ik heel makkelijk mijn excuus aan en merk dat kinderen dat kunnen waarderen. Ik herken meestal de emotie voordat ik uit m'n vel dreig te springen en dan pak ik ff een glas water en zakt t weer weg. Ook naar mijn directe collega's heb ik aangegeven dat, wanneer ik heftig reageer ze me daar op aan mogen spreken en ik heb uitgelegd waar het vandaan komt. Laatst zei iemand dat ze vond dat het echt goed met me ging, en dat ze blij was dat ik het uitgelegd had. Ik denk dat ik het ergste gehad heb.

Vrouwen begin veertig; let op!

Ik zou zo graag vrouwen in het onderwijs rond hun 40ste willen waarschuwen voor de eerste signalen. Dat gebeurt naar mijn mening veel te weinig.

Vuurvrouw, Mariska Stolk

About the Author Vuurvrouwen delen

Vuurvrouwen delen hun verhaal. Dat mag anoniem, maar het hoeft niet. Wil jij ook jouw verhaal delen? Neem dan contact met ons op!